Kontrola rodzicielska jest stosowana nie tylko na komputerach czy telefonach komórkowych ale również w telewizjach kablowych czy satelitarnych. Program taki ma na celu zablokowaniu dostępu dziecku do : w przepadku gier wideo blokada rodzicielska blokuje możliwość grania w gry z dużą ilością przemocy czy wulgaryzmów, jak i w korzystaniu z Internetu co pozwala skutecznie blokować dostępu nieletnim miedzy innymi do stron pornograficznych zmniejszając w ten sposób wśród nieletnich następujące zachowania; brutalność, zachowania seksualne czy wulgarność. Cele te są skutecznie realizowane dzięki następującym założeniom :
- pomoc rodzicom w świadomym wyborze gier wideo poprzez umieszczenie na opakowaniach naklejek co do dolnej granicy wiekowej,
- ochrona dostępu do treści szkodliwych i niebezpiecznych w Internecie za pomocą tzw. filtra rodzinnego.
Filtr rodzinny inaczej nazywany również strażnikiem dostępu, kontrolerem treści, filtrem treści jest to program lub usługa która chroni przed dostępem do treści pornograficznych lub przemocy w sieci. Usługę taką proponują również niektórzy dostawcy Internetu. Jednak 100% bezpieczeństwa dzieci nie gwarantują filtry rodzinne. Uzasadnieniem stosowania filtrów rodzinnych jest następująca: miesięcznie dzieci powinny spędzać w sieci średnio 2 godzin. Jak i treści pornograficzne i erotyczne są bardzo łatwo dostępne. Najnowsze wersje systemu Windows począwszy od Windows Vista posiadają wbudowaną kontrole rodzicielska która między innymi zapewni nam: filtrowanie stron internetowych, blokuje gry komputerowe według szablonu który wcześniej zdefiniował użytkownik, ustalenie limitu czasu korzystania z komputera, ograniczenie programów zainstalowanych w naszym komputerze. Jednym z przykładowych darmowych programów do kontroli rodzicielskiej jest Nami. Program ten umożliwia nam filtrowanie treści takich jak pornografia, narkotyki, sekty itp. Aplikacja ta nie jest tylko i wyłącznie listą niepożądanych stron ale jest w stanie w czasie rzeczywistym badać przepływ informacji płynących z Internetu (przeglądarki WWW, grupy dyskusyjne, programy do czatów). Skuteczne blokowanie dostępu do takich treści umożliwia mu zaawansowana analiza zarówno semantyczna jak i heurystyczna. Gdy nasza aplikacja wykryje nieodpowiednie słowa następuje po prostu wyłączenie danego programu np. przeglądarki WWW. Dużą zaletą tego programu jest możliwość blokowania aplikacji do bezpośredniej wymiany plików (p2p). Ponadto jest programem łatwym w obsłudze i konfiguracji a co najważniejsze jest bezpłatny.

IRC jest jedną ze starszych usług sieciowych polegającą na rozmowie na tematycznych lub towarzyskich kanałach komunikacyjnych, jak również prywatną z inna podłączoną w danym momencie osobą. Usługa ta korzysta z architektury klient – serwer, co oznacza że składa się z grupy połączonych na stałe ze sobą serwerów jak i programów klientów. Programy klienckie są używane tylko przez końcowych użytkowników lokalnie na ich własnych komputerach lub zdalnie za pośrednictwem usługi SSH lun telnet. Rozmowy w sieci IRC odbywają się na kanałach z których niektóre istnieją na stałe. Inne zaś mogą być uruchamiane przez danego użytkownika który chce porozmawiać choćby z jedna inna osobą. Program umożliwia również rozmowę prywatną z innym u użytkownikiem . Na ekranie główny użytkownika przewijają się stale od dołu do góry komunikaty pisane przez innych użytkowników. Komunikaty te są wyświetlane zaraz po ich wysłaniu a o ich kolejności decyduje kolejność napływania do serwera. Dzięki temu uzyskuje się wrażenie rozmowy osób przebywających w jednym pomieszczeniu. Uczestnicy rozmowy najczęściej nie używają prawdziwych imion czy nazwisk lecz posługują się wcześniej wymyślonym pseudonimem. W gwarze potocznej IRC pseudonim nazywamy nickname lub krótko nickem. Aby móc korzystać z IRC należy pobrać z Internetu program tzw. klienta IRC dla używanego przez siebie systemu operacyjnego następnie skonfigurować go poprzez podania adresu najbliższego serwera IRC z sieci z którego będzie się miało korzystać a następnie swój pseudonim. Po połączeniu się z serwerem należy wybrać jakiś kanał np. #polska. Wejście na dany kanał zazwyczaj odbywa się poprzez komendę /join #nazwa_kanału. Istnieje również szereg bramek IRC które umożliwiają korzystanie z usług IRC za pomocą stron WWW bez konieczności instalowania klienta IRC. Mają one jednak dużo mniej funkcji od instalowanych na naszym komputerze aplikacji IRC . dIRC jest bardzo łatwym klientem IRC przeznaczonym dla środowiska Windows. Program ten ma możliwość ładowania skryptów (VBScript, JScript, Python languages). Aplikacja umożliwia również przesyłanie plików pomiędzy użytkownikami oraz połączeń z wieloma serwerami. Program można dowolnie konfigurować według własnych upodobań. Visual IRC jest darmowym klientem umożliwiającym nawiązywanie połączenia z wieloma serwerami na raz (do 10). Pozwala również na pisanie skryptów w języku Versus jak i na transfer plików. Wbudowana książka adresowa pozwala na bardzo szybkie łączenie się z serwerem IRC.

HTML. Pełna angielska nazwa HTMLu to HyperText Markup Language. W polskim tłumaczeniu znaczy to “hipertekstowy język znaczników” i jest zdecydowanie najbardziej popularnym, szeroko rozchwytywanym językiem programowania stron interentowych WWW. Pierwsza wersja języka powstała w latach osiemdziesiątych, a jej autorem był uznany amerykański fizyk Tim Berners-Lee, któy wtedy pracował w naukowo-badawczym ośrodku o nazwie CERN. Wtedy nazwano ten system ENQUIRE i jego głowna zaleta polegała na tym, że bez problemu można było wykorzystać go do sprawnego udostępniania i organizowania dokumentów, które miały ścisły związek z naukowymi badaniami. Rewolucyjny charakter miały także tak zwane odnośniki, za pomocą których z jednego komputera można było oglądać dane znajdujące się w innych miejscach. Kiedy lata osiemdziesiąte schylały się ku końcowi, Berners-Lee oraz Robert Cailliau, który wtedy był głównym inżynierem do spraw oprogramowania CERNU, przedstawiali w tym samym czasie dwie propozycje na temat rozwoju systemów opartych na hipertekstach, które, jak obydwaj przekonywali, znalazłyby duże zastosowanie w sieci internetowej. Dwa projekty, choć dość różne, były nacechowane podobnym sposobem działania. Kiedy ich drogi się skrzyżowały, zaczęli pracować nad systemem, który stał się kolejną rewolucją, a dzisiaj bez niego nie dałoby się żyć – Wordl Wide Web.

PHP. Język programowania stron internetowych oparty na skryptach. Jego pierwsza wersja została dść mocno rozpowszechniona przez Ramusa Lerdorfa, który był jego autorem. Wtedy jednak pełna nazwa tego języka to Personal Home Page/Forms Interpreter. W roku dziewięćdziesiątym czwartym zaczął pracować nad sporym zestawem skryptów języka Perl, które miały za zadanie śledzić pracę każdego internautę, który zapuścił się na jego domową stronę internetową. Kiedy jednak strona zaczęła siadać z tego wzdlędu, że przesiadywało na niej zbyt dużo osób, postanowił rozszerzyć owe skrypty jeszcze bardziej, ale tym razem postanowił zrobić to używając języka C. Tym samym w dość rewolucyjny sposób zastosował wtedy po raz pierwszy ten język programowania. Niedługo potem całe rzesze użytkowników pod wpływem zachwytu nowymi pomysłami Lerdorfa zaczęli prosić go o udostępnienie skryptów do własnego użytku. I tak się stało, że w roku dziewięćdziesiątym piątym, ósmego czerwca, autor postanowił każdemu udostępnić kody źródłowe, o które go proszono. Tak właśnie zostały udostępnione pierwsze narzędzia PHP Tools 1.0. W dziwięćdziesiątym siódmym roku – roku wydania PHO/FI 2.0 – nastąpiło jedyne oficjalne wydanie pakietu. Język ten do dzisiaj jest rozwijany przez programistów.