Programy językowe są to programy które mają na celu ułatwienie nam nauki wybranego przez nas języka obcego. Przykładem takiego oprogramowania jest Angielski “At once!” jest to wszechstronny i nowoczesny program do nauki języka angielskiego dla początkujących jaki i dla średnio zaawansowanych. Z aplikacją tą szybko i skutecznie nauczymy się nowych słówek czy całych zwrotów przydatnych na co dzień. Regularnie ćwicząc z programem poznamy prawidłową wymowę jak i intonacje, a także nabierzemy brytyjskiego akcentu. Dzięki temu programowi nie będziemy mieli problemu ze zrozumieniem cudzoziemców. Są tam umieszczone współczesne nagrania i filmy wideo z Wielkiej Brytanii które zostały specjalnie nakręcone na potrzeby programu oraz zdjęcia z egzotycznych zakątków świata sprawiają że nauka języka angielskiego za tym program staje się prawdziwą przyjemnością.
Multimedialny kurs Angielskiego jest jak najbardziej idealną formą nauki zarówno dla osób już uczących się angielskiego aczkolwiek stanowi on doskonałe wzbogacenie i uatrakcyjnienie nauki. Materiały językowe zostały podzielone na 13 grup tematycznych dzięki czemu każdy w łatwy sposób znajdzie coś dla siebie. Kurs ten jest również przeznaczony do nauki języka dla całej rodziny. Posiada on wbudowany mechanizm do tworzenia wielu kont użytkowników. Program automatycznie odznacza wykonane już wcześniej przez nas ćwiczenia. Aplikacja ta została wyposażona w moduł który ma na celu nauki przydatnych słówek początkującym użytkownikom. Wszystkie słówka są zilustrowane co pozwala nam w jeszcze szybszy sposób na ich przyswajanie. Program ten oczywiście ni e uczy nas tylko słówek ale także całych użytecznych zwrotów czy wypowiedzi. Warto zwrócić uwagę filmy, które prezentują autentyczne wypowiedzi Brytyjczyków. Poprzez możliwość nagrywania naszej wypowiedzi możemy w łatwy sposób porównać nasz akcent z profesjonalnymi lektorami. Twórcy programy zrobili wszystko aby nauka języka angielskiego była świetna zabawą. Aplikacja ta jest nowoczesnym , profesjonalnym programem którego zaletą jest bardzo rozbudowane materiały multimedialne takie jak:
- specjalnie kręcone w Wielkiej Brytanii filmy wideo,
- setki oryginalnych zdjęć i nagrań z udziałem profesjonalnych lektorów.
Bardzo atrakcyjna szata graficzna znacznie ułatwia nam naukę. W tym programie znajdzie się również coś dla zaawansowanych użytkowników. Niektóre prezentowane w aplikacji słówek wykraczają poza podstawowy poziom, a ciekawym i kuszącym zadaniem na pewno będzie dopasowywanie ich do bardzo trudnych angielskich definicji.

HTML. Pełna angielska nazwa HTMLu to HyperText Markup Language. W polskim tłumaczeniu znaczy to “hipertekstowy język znaczników” i jest zdecydowanie najbardziej popularnym, szeroko rozchwytywanym językiem programowania stron interentowych WWW. Pierwsza wersja języka powstała w latach osiemdziesiątych, a jej autorem był uznany amerykański fizyk Tim Berners-Lee, któy wtedy pracował w naukowo-badawczym ośrodku o nazwie CERN. Wtedy nazwano ten system ENQUIRE i jego głowna zaleta polegała na tym, że bez problemu można było wykorzystać go do sprawnego udostępniania i organizowania dokumentów, które miały ścisły związek z naukowymi badaniami. Rewolucyjny charakter miały także tak zwane odnośniki, za pomocą których z jednego komputera można było oglądać dane znajdujące się w innych miejscach. Kiedy lata osiemdziesiąte schylały się ku końcowi, Berners-Lee oraz Robert Cailliau, który wtedy był głównym inżynierem do spraw oprogramowania CERNU, przedstawiali w tym samym czasie dwie propozycje na temat rozwoju systemów opartych na hipertekstach, które, jak obydwaj przekonywali, znalazłyby duże zastosowanie w sieci internetowej. Dwa projekty, choć dość różne, były nacechowane podobnym sposobem działania. Kiedy ich drogi się skrzyżowały, zaczęli pracować nad systemem, który stał się kolejną rewolucją, a dzisiaj bez niego nie dałoby się żyć – Wordl Wide Web.

PHP. Język programowania stron internetowych oparty na skryptach. Jego pierwsza wersja została dść mocno rozpowszechniona przez Ramusa Lerdorfa, który był jego autorem. Wtedy jednak pełna nazwa tego języka to Personal Home Page/Forms Interpreter. W roku dziewięćdziesiątym czwartym zaczął pracować nad sporym zestawem skryptów języka Perl, które miały za zadanie śledzić pracę każdego internautę, który zapuścił się na jego domową stronę internetową. Kiedy jednak strona zaczęła siadać z tego wzdlędu, że przesiadywało na niej zbyt dużo osób, postanowił rozszerzyć owe skrypty jeszcze bardziej, ale tym razem postanowił zrobić to używając języka C. Tym samym w dość rewolucyjny sposób zastosował wtedy po raz pierwszy ten język programowania. Niedługo potem całe rzesze użytkowników pod wpływem zachwytu nowymi pomysłami Lerdorfa zaczęli prosić go o udostępnienie skryptów do własnego użytku. I tak się stało, że w roku dziewięćdziesiątym piątym, ósmego czerwca, autor postanowił każdemu udostępnić kody źródłowe, o które go proszono. Tak właśnie zostały udostępnione pierwsze narzędzia PHP Tools 1.0. W dziwięćdziesiątym siódmym roku – roku wydania PHO/FI 2.0 – nastąpiło jedyne oficjalne wydanie pakietu. Język ten do dzisiaj jest rozwijany przez programistów.

Asembler jest programem służącym do asemblacji. Tylko co to jest asemblacja? To nic innego, jak przetwarzanie języka programistycznego języka asemblera na jego maszynową wersję. Brzmi to trochę skomplikowania i właściwie dla zwyczajnego użytkownika komputerów w ogóle nie wiadomo, o co chodzi, ale tak właśnie jest. Konrad Zuse był człowiekiem, któremu pierwszemu udało się skonstruować pierwszego aseblera. Był to prosty układ elektromechaniczny, który posiadał wprogramowany program Z4 – był to moduł Planfertigungsteil. Dzięki niemu właśnie można było odczytywać adresy i rozkazy. Natomiast w Polsce pierwszym asemblerem był XYZ, którego zaprojektowano w pięćdziesiątym ósmym roku na komputer SAS. Asemblery są językami niskiego poziomu, i to bardzo skomplikowanymi. Z latami, jak przybywały coraz to nowsze, atrakcyjniejsze i prostsze w obsłudze języki, asemblery traciły na uwadze. Dzisiaj już nie używa się ich w ogóle, z małymi wyjątkami dotyczącymi mikrokontrolerów, których sterowniki pisze się właśnie w tym języku programowania. Swoje miejsce znajdują także w różnego rodzaju sterowników innego, np. domowego sprzętu – tam nadal one wiodą prym i zapowiada się, że jeszcze długo będą. Jednak dzisiejsi programiści unikają go jak ognia, kiedy tylko mogą – atrakcyjność dzisiejszych języków na topie jest zbyt wygodnia, by przesiadać się na asemblerowskie hieroglify.

BASIC. Pełna nazwa tego języka programowania to Beginner’s All-purpose Symbolic Instruction Code. Jest językiem programowania wysokiego poziomu i został wymyślony w sześćdziesiątym czwartym roku. Jego twórcami byli Thomas E. Kurtz oraz John George Kemeny. Wymyślili go podczas studiów w Dartmouth College. Pierwsza wersja tego programu została oparta na Algolu oraz Fortanie, a jej pełna nazwa brzmiała Bartmouth BASIC. Pierwszy program napisany całkowicie w tym języku został wyprodukowany i uruchomiony pierwszego maja w sześćdziesiątym czwartym roku. Projektantom BASICu bardzo zależało, by język ten był bardzo prosty dla każdego, kto dopiero zaczyna przygodę z programowaniem – uwzględniali podczas produkcji łatwość użytkowania, dbali o to, by zastosowania miały charakter zbliżony do wszechstronności, a komunikaty z błędami miały wyświetlać jasną i zrozumiałą informację, co jest z kodem źródłowym nie tak. Kiedy na rynku komputerowym pojawił się Altair 8800 BASIC od razu zyskał opinię najlepszego języka programowania dla amatorów i półprofesjonalistów. Jego wersję dla tego komputera napisał Paul Allen wespół z dzisiejszym ojcem chrzestnym systemów operacyjnych, czyli Billem Gatesem. W naszym kraju BASIC był najbardziej popularny wśród użytkowników Atar, ZX Spectrum, Commodore i innych komputerów ośmiobitowych.