Czym jest programowanie samo w sobie? To żmudny, długi i wymagający sporych umiejętności proces tworzenia, testowania oraz projektowania kodu źródłowego różnego typu programów komputerowych lub mikrokontrolerów. Każdy kod źródłowy stworzony jest w wybranym przez programistę kodzie źródłowym, napisanym w odpowiednim języku programownia. Języki te mają oddzielne zasady, inne reguły. Programowanie wymaga od autora programów ogromnej wiedzy z różnych dziedzin komputerowych i matematycznych w której skład wchodzi algorytmika, wiedza obejmująca zasady działania komputerów, języki programowania – tu najlepiej nie ograniczać się do jednego. Przyda się także dobra znajomość struktury danych, a już na pewno projektowanie aplikacji. Od wielu lat szerokie grono programistów na całym świecie spiera się o to, czy programownie należy określać mianem komputerowej sztuki, zwykłego rzemiosła czy po prostu procesu inżynieryjnego. Każdy chcący programować w sposób najbliższy sztuce, niewątpliwie musiałby zaistnieć w komputerowej demoscenie, która zrzesza różnego rodzaju binarnych specjalistów z różnych dziedzin. Jednym z najpopularniejszych języków programowania jest język C (w rozszerzonej wersji C++). Podstawy pisania programów najlepiej zaczynać od prostych języków, takich jak BASIC czy Turbo Pascal, natomiast zasady działania stron internetowych najlepiej poznaje się od HTMLa.
Turbo Pascal był niegdyś jednym z najpopularniejszych języków programowania. Jeden z najlepszych uniwersalnych języków wysokiego poziomy, którego używało się w ogólnych zastosowaniach. Jego podstawa została napisana w języku Algol, a jego bezpośrednim twórcą był Niklaus Wirth. Pascal został ukończony w siedemdziesiątym roku, a nazwa języka została zaczerlnięta od nazwiska francuskiego matematyka, genialnego fizyka oraz filozofa, czyli Blaise Pascala. W Polsce Turbo Pascal przeżył prawdziwą przygodę, ponieważ zanim jeszcze w naszym kraju ustanowiono prawo ochrony własności intelektualnej Pascal już krążył po domowych komputerach w pirackiej wersji. Być może był to proces degradacyjny dla ochrony licencji, ale można przypuszczać, że dzięki temu wychowało się w tamtych czasach spora liczba utalentowanych matematyków, których wciągnęło programowanie na całego, a dzisiaj zajmują się nim zawodowo. Jednak na całym świecie wszyscy zachwycali się tym językiem już w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, czyli w czasach, kiedy zniesiono ograniczenia COCOM. Był to czas rozrastania się sieci komputerowych i dzięki temu również został tak bardzo rozpowszechniony. Stopniowo jednak, z nadchodzącymi latami, Turbo Pascal zszedł z podium na rzecz innego języka, którym można było już produkować rzeczy o wiele bardziej skomplikowane, czyli C i C++.
C++ jest rozszerzoną wersją języka programowania do przeznaczenia ogólnego. Język C++ został zaprojektowany we wczesnych latach osiemdziesiątych poprzedniego wieku, chociaż jego pierwsza wersja, z wieloma lukami, dostępna była już pod koniec lat siedemdziesiątych. Już wtedy istniała jego wcześniejsza wersja, czyli C (bez plusów), C++ miał być natomiast obiektowym rozszerzeniem. Jego pomysłodawcą i twórcą był programista Bjarne Stroustrup. Początkowym jego zaimarem było wprowadzenie do C obiektowych możliwości programistycznych, jednak w trakcie pracy okazało się, że można wykorzystać go na wiele innych sposobów. Względem swojej poprzedniej wersji C++ miał w sobie wiele pozytywnych zmian, które ostatecznie wpłynęły na jego rozwój i popularność. Dodano do niego przeróżne tak zwane funkcje składowe, chronione i publiczne sekcje, zastosowano też obiekty, różnego typu konstruktory, destruktory, wskaźniki, pola statyczne oraz metody i przeróżnego rodzaju szablony funkcji oraz klas na każdą okazję. C++ uznaje się jako bezpośrednią przyczynę spadku popularności języka programowania Turbo Pascal, który wiódł prym do czasu, kiedy sieć pozwoliła wyjść C++ do szerszego grona programistów i zdobyła ich gusta. C++ jest językiem, na którym obecnie pisze się większą liczbę programów komputerowych na świecie.
